Extend to THINKER

Trace the answer

# เรื่องโกหก: เจ็ดกองทัพอาหรับพร้อมอาวุธครบครันพยายามทำลายกองทัพอันอ่อนแอของรัฐยิวที่เพิ่งถูกตั้งขึ้นใหม่

 

              กองทัพอาหรับมีความตั้งใจเด็ดเดี่ยวที่จะหยุดการบุกรุกของไซออนิสต์ในปาเลสไตน์

 

                ตามข้อตกลงที่ทำขึ้นระหว่างกษัตริย์อับดุลลอฮ์กับตัวแทนชาวยิวในการแบ่งเขตปาเลสไตน์ ชาวอาหรับจำนวนมากไม่ย้ายออกจากพื้นที่ซึ่งได้เปลี่ยนเป็นเขตเวสแบงค์

 arton2059-copy

 

 

                พื้นที่ Lydda, Ramla, and the Triangle Areas  ถูกส่งมอบโดยไม่มีการต่อสู้ กองทัพของทรานส์จอร์แดนถอนทหารออกตามคำสั่งของกษัตริย์อับดุลลอฮฺ และเมื่อกองทัพอิสราเอลโจมตีกองทัพของอียิปต์และซีเรียในกลางเดือนตุลาคม 1948 กองทัพของอิรัคและจอร์แดนถูกห้ามไม่ให้เป็นมือที่สาม

 

                กองทัพของอียิปต์และอิรัคมีการสนับสนุนและติดต่อสื่อสารกัน กองทัพของซาอุดิอาระเบียและซูดานให้ทหารจำนวนพันคนไปช่วยในช่วงกลางของสงคราม กองทัพเลบานอนอยู่ใน Upper Galilee ซึ่งเป็นสถานที่ที่อนุญาตให้อาหรับเข้าไปอยู่ได้ตามแผนแบ่งเขต

 1948

           

                      กองกำลังยิวเริ่มต้นปฏิบัติการทางการทหารในปาเลสไตน์ก่อนที่การควบคุมปาเลสไตน์ของอังกฤษจะสิ้นสุดลง(ปาเลสไตน์เคยอยู่ในอำนาจของอังกฤษ)

 

                ในเวลาที่รัฐอาหรับเข้ามาแทรก (หลังการออกไปจากปาเลสไตน์ของกองกำลังอังกฤษในวันที่ 15 พฤษภาคม 1948) กองกำลังยิวเข้ายึดครองไม่เพียงพื้นที่ที่แบ่งไปเป็นรัฐยิว แต่กินพื้นที่เกืยบทั้งหมดของรัฐอาหรับ

 

                ในเดือน กรกฎาคม 1948 กองกำลังอาหรับรวมกันประมาณ 40,000 คน ต่อ กองกำลังยิว 63,000 คน

                ในฤดูใบไม้ผลิปี 1949 กองกำลังอาหรับจำนวน 55,000 คน ต่อ กองกำลังชาวยิว 115,000 คนที่ถูกฝึกอย่างสมบูรณ์

 

                เนื่องจากมีการสั่งห้ามกองกำลังนานาชาติเข้าไปยุ่งเกี่ยว กองทหารอาหรับจึงขาดแคลนอาวุธ หลังจาก 25 กุมภาพันธ์ 1948 ทหารอาหรับได้รับปืน 20 มม.ที่เคยถูกใช้แล้ว บางส่วนของอาวุธเคยใช้โดยกองปืนใหญ่ของอิรัคซึ่งนานมากกว่า 30 ปีมาแล้ว ซีเรียไม่มีลูกกระสุนสำหรับปืน 155 มม.  ขณะที่คลังอาวุธของยิวเติบโตตลอดเวลา โดยเฉพาะหลังจากการขนส่งอาวุธผิดกฏหมายจาก เชคโกสโลสโลวาเกียในเดือนพฤษภาคม 1948

 

            เบน กูเรียน เขียนไว้ในเมื่อวันที่ 11 พฤษจิกายน 1948 ว่าให้เราตระหนักถึงความจริงว่า: เราชนะไม่ใช่เพราะว่าเราปฏิบัติการได้ดีอย่างน่าประหลาด แต่เป็นเพราะว่ากองกำลังอาหรับที่ผุพัง

ที่มา: Zionism Facts and Myths

 

January 28, 2009 Posted by | Zionism Facts and Myths book | , , , , | Leave a comment

# เสแสร้งยอมรับแผนแบ่งเขตของ UN เพื่อยึดครองพื้นที่ของปาเลสไตน์ให้มากที่สุด

                ไซออนิสต์ไม่ยอมรับแผนแบ่งเขตของ UN เรื่องนี้มีอยู่ว่า ยิวจะประกาศอิสราเอล และจากนั้นพวกเขา(ชาวปาเลสไตน์)จะถูกโจมตี ความจริงจากเดือนพฤษจิกายน 1947 ถึง พฤษภาคม 1948 ไซออนิสต์ได้โจมตีและรุกรานอาหรับ ที่สำคัญกว่านั้นไซออนิสต์ได้แบ่งเขตและผลักดันให้คนที่ไม่ใช่ยิว 300,000 คนละทิ้งที่ดินของตนเอง และขยายขนาดดินแดนไกลออกไปจากขอบเขตของรัฐยิวที่กำหนดในแผนแบ่งเขต

 

มกราคม 1947 ถึง มีนาคม 1948: ชาวปาเลสไตน์ประมาณ 30,000 คน ถูกบังคับให้ละทิ้งประเทศ

 

มีนาคม 1948 ถึง พฤษภาคม 1948: ชาวปาเลสไตน์มากกว่า 300,000 คน ถูกฆาตรกรรมหมู่ที่หลายเมือง ประกอบไปด้วย Deir Yasin, ทางตะวันตกของเยรูซาเลม, Tiberias, Haifa, Jafa, และที่  Beishan ก็ด้วย

พฤษภาคม 1948 ถึง ธันวาคม 1948: กองกำลังติดอาวุธของอิสราเอลเนรเทศชาวปาเลสไตน์ประมาณ 100,000 คนออกจาก Lod และ Ramlah ไปยังจอร์แดน

 

                การมุ่งร้ายของอิสราเอลดำเนินไปอย่างต่อเนื่อง ยิ่งไปกว่านั้นหลังจากสงครามปี 1948 ชาวปาเลสไตน์มากกว่า 200,000 คนถูกบังคับให้ย้ายไปยังฉนวนกาซา

 

bombbus

                ในวันที่ 29 ธันวาคม1947  Irgun(ออกัน)* ขว้างระเบิดใส่รถบัสชาวปาเลสไตน์ในเมืองเยรูซาเลม มีชาวปาเลสไตน์เสียชีวิต 17 คน การก่อการร้ายคล้ายๆแบบนี้เกิดขึ้นในเดือนต่อๆมา

 irgunpantani

สัญลักษณ์ของกลุ่ม Irgun

 

* Irgun(ออกัน)คือ กลุ่มไซออนิสต์ที่พร้อมรบ ซึ่งปฏิบัติการในปาเลสไตน์ในช่วงปี 1931 ถึง 1948

 

ที่มา: Zionism Facts and Myths

 

 

January 28, 2009 Posted by | Zionism Facts and Myths book | , , , | Leave a comment

# เรื่องโกหก: ไซออนิสต์ยอมรับแผนแบ่งเขตของ UN

 

เดวิด เบนกูเรียน ปราศัยต่อคณะผู้บริหารไซออนิสต์ในปี  1937 และ 1938 ว่า

                การยอมรับการแบ่งเขตไม่ใช่การยอมรับของเราในการละทิ้งพื้นที่ทรานส์จอร์แดน… เราจะยอมรับรัฐในขอบเขตที่ถูกกำหนดในวันนี้ แต่เป็นขอบเขตที่ไซออนิสต์ปรารถนา ซึ่งเกี่ยวข้องกับประชาชนชาวยิวและไม่มีปัจจัยภายนอกที่จะสามารถจำกัดมันได้

            (ฉัน)พอใจกับอัตราส่วนของประเทศ แต่ต้องอยู่บนพื้นฐานว่า หลังจากที่เราได้สร้างกองกำลังที่เข้มแข็ง ต่อมาคือการสร้างรัฐ เราจะล้มเลิกการแบ่งเขตประเทศและเราจะขยายให้แผ่นดินทั้งหมดเป็นของอิสราเอล

 

                Menachim Begin, ในวันหลังจาก การลงคะแนนเสียงการแบ่งเขตของ UN

            การแบ่งเขตประเทศบ้านเกิดนั้นผิดกฏหมาย มันไม่เคยได้รับการยอมรับ การเซ็นสัญญาของสถาบันและบุคคลในข้อตกลงการแบ่งเขตเป็นโมฆะ มันจะไม่ผูกมัดประชาชนของอิสราเอล… Eretz Israel จะต้องถูกฟื้นไปเป็นของประชาชนชาวอิสราเอล ทั้งหมดของมัน และตลอดไป

                เป็นที่ทราบกันว่าแผนแบ่งเขตของ UN มีพิรุธในเรื่องศีลธรรม จากคำถามที่ว่า UN มีสิทธิอะไรที่จะแบ่งประเทศให้เล็กลงมากกว่าครึ่งหนึ่ง และทำให้มีผู้อพยพจำนวนมากมาย

 

ที่มา: Zionism Facts and Myths

 

unpalne 

January 28, 2009 Posted by | Zionism Facts and Myths book | , , , | Leave a comment

# เรื่องโกหก: แผ่นดินที่ไม่มีประชาชนสำหรับประชาชนที่ไม่มีแผ่นดิน

 

                นาย Ahad Ha’Am ผู้นำชาวยิวในตะวันออกของสหภาพยุโรป เขียนไว้เมื่อไปเยือนปาเลสไตน์เป็นเวลา 3 เดือนในปี 1891 เขาเขียนไว้ว่า

                เป็นที่คุ้นเคยในวงกว้าง ในความเชื่อที่ว่า เกือบทั้งหมดของแผนที่อิริทซ์ ยิสราเอล (Eretz Yisrael) อ้างว้าง เหี่ยวแห้ง เป็นทะเลทรายที่ไม่ถูกหว่านเมล็ดพืชลงไป… แต่ในความจริง ไม่ได้เป็นอย่างนั้น ทุกที่ในประเทศนั้นยากที่จะพบทุ่งที่ไม่ถูกหว่าน

 

                นาย Moshe Dayan ปราศัยที่ สถาบันเทคโนโลยีของอิสราเอล เมือง Haifa (อ้างอิงจาก Ha’aretz วันที่ 4 เมษายน 1969) ว่า

                หมู่บ้านของชาวยิวนั้นถูกสร้างในสถานที่ที่เป็นหมู่บ้านของชาวอาหรับ คุณไม่เคยรู้จักชื่อของหมู่บ้านอาหรับเหล่านี้… เพราะหนังสือภูมิศาสตร์ไม่มีอยู่นานแล้ว และไม่เพียงแค่หนังสือที่ไม่มีอยู่ หมู่บ้านอาหรับนั้นก็ด้วย โดย Nahlal เกิดขึ้นในสถานที่ของ Mahlul; Kibbutz Gvat ในสถานที่ของ Jibta; Kibbutz Sarid ในสถานที่ของ Huneifis; และ Kefar Yehushu’a ในสถานที่ของ Tal al-Shuman ไม่ใช่(ที่กล่าวกันว่าอิสราเอลเป็น)สถานที่เดียวที่ถูกสร้างขึ้นในประเทศนี้ ซึ่งไม่มีประชากรชาวอาหรับอยู่มาก่อน

 

 

ที่มา: Zionism Facts and Myths

 

 

 

greater-israel-map1

greater-israel-map2

January 27, 2009 Posted by | Zionism Facts and Myths book | , , , , , , , , | Leave a comment

# การสนับสนุนของตะวันตกต่อแผนการของไซออนิสต์

 

            ผู้นำไซออนนิสตระหนักว่าพวกเขาจำเป็นที่จะต้องได้รับการสนับสนุนจากภายนอก เพื่อที่จะตั้งกฏหมายรองรับการกระทำของพวกเขาในเวทีนานาชาติ แล้วจัดให้การกระทำของพวกเขาเป็นสิ่งที่ถูกกฏหมาย เป็นการป้องกันตนเองทางทหาร ประเทศอังกฤษเข้ามามีบทบาทในช่วงปี 1920และ1930 ต่อมาสหรัฐอเมริกาเข้ามาในช่วงกลางทศวรรษที่ 1940

 

                นายธีโอดอร์ เฮิร์ซล์ (Theodor Herzl) เขียนเกี่ยวกับชุมชนยิวว่า เป็นส่วนหนึ่งของกำแพงป้องกันสำหรับยุโรปในเอเชีย เป็นด่านหน้าที่ความศิวิไลซ์ปะทะกับความป่าเถื่อน

 

            เลขาธิการการต่างประเทศของอังกฤษ นาย Arthur James Balfour เขียนถึงผู้นำชาวยิว นาย Lord Rothshild เพื่อให้ความมั่นใจว่ารัฐบาลของอังกฤษจะสนับสนุนความคิดในการจัดหาถิ่นฐานบ้านเกิดให้กับชาวยิว โดยอังกฤษหวังว่า ด้วยวิธีการนี้จะได้รับการสนับสนุนจากยิวให้มีชัยชนะในสงครามโลกครั้งที่ 1

 

สำนักงานการต่างประเทศ วันที่ 2 พฤษจิกายน 1917

ลอร์ดโรทชิลที่รัก:

ฉันมีความยินดีที่เป็นตัวแทนของรัฐบาลสูงสุดในการที่จะแจ้งให้ทราบว่า คำแถลงการณ์แสดงความเห็นใจต่อความมุ่งปรารถนาของชาวยิวไซออนิสต์ได้รับการยอมรับและอนุมัติโดยคณะรัฐมนตรี:

 

มีความเห็นชอบสนับสนุนการสร้างชาติของประชาชนชาวยิวในปาเลสไตน์ และจะใช้ความพยายามที่ดีที่สุดในการอำนวยความสะดวกต่อวัตถุประสงค์นี้ เป็นที่เข้าใจโดยชัดเจนว่า ไม่มีสิ่งใดจะเป็นผลเสียต่อสิทธิพลเมืองและศาสนาของสังคมคนที่ไม่ใช่ยิวในปาเลสไตน์ หรือสิทธิและสถานภาพทางการเมืองของชาวยิวในประเทศอื่นๆ

 

ฉันจะสำนึกในบุญคุณ ถ้าคุณจะนำแถลงการณ์นี้ไปบอกให้รับทราบกันในสหภาพไซออนิสต์

อาเทอร์ เจมส์ บัลฟอร์

 

แถลงการณ์บัลฟอร์ กลายเป็นสิ่งที่สำคัญที่สุดของการสนับสนุนจากนานาชาติเพื่อสถาปนาอิสราเอล

 

ที่มา: Zionism Facts and Myths  

 

69

Sir Arthur Balfour

 

 

 

 

69aThe original letter

 

ภาพจาก Harun Yahya 

 

January 27, 2009 Posted by | Zionism Facts and Myths book | , , , , , , , , , , , | Leave a comment

# เป้าหมายดินแดนของไซออนิสต์เพื่อก่อตั้งรัฐยิว

 

                ไซออนิสต์ให้การสนับสนุนการก่อตั้ง รัฐยิว ไม่ใช่แค่ในปาเลสไตน์ แต่รวมถึงในจอร์แดน ทางใต้ของเลบานอน และ พื้นที่บริเวณที่ราบสูงโกลัน(Golan Height) ซึ่งอยู่ระหว่างทางใต้ของเลบานอนและทางใต้ของซีเรีย

 

                ในปี 1918 แบนกูเรียน(ผู้สถาปนารัฐอิสราเอล และนายกรัฐมนตรีคนแรกของอิสราเอล) บรรยายถึงอาณาเขตของรัฐในอนาคตว่า

            ทางเหนือ มีแม่น้ำลิทาเนีย(ซึ่งอยู่ทางตอนใต้ของประเทศเลบานอน) ทางตะวันออกเฉียงเหนือ บริเวณทะลเลทรายเอาญา (Owja :العوجا) จนถึง 20 ไมล์ทางใต้ของดามัสกัส ขอบทางใต้เข้าไปในซีนายเป็นอย่างต่ำ จนถึงทะเลทรายอัลอะริช(al-’Arish: العريش) ทางตะวันออก ไปถึงทะเลทรายซีเรีย รวมถึงบริเวณทรานจอร์แดน

 

ที่มา: Zionism Facts and Myths

 

map

 

 

 pal

 

January 27, 2009 Posted by | Zionism Facts and Myths book | , , , , , , , , , , | Leave a comment

# แผนการของไซออนิสต์

 

                วัตถุประสงค์ของไซออนิสต์ไม่มีทางที่จะเป็นเพียงการยึดอาณานิคมปาเลสไตน์ สิ่งที่จำแนกความต่างระหว่างไซออนิสต์กับการล่าอาณานิคมอื่นๆคือ ความสัมพันธ์ระหว่างผู้คนที่ตั้งรกรากกับประชาชน

                                                                                                                               

                การเคลื่อนไหวของไซออนิสต์เป็นการหาความสำเร็จของชาวยิวส่วนไหญ่และสร้างรัฐยิวบนดินแดนที่เป็นไปได้ วิธีการประกอบไปด้วย การโปรโมทให้ชาวยิวอพยพเข้ามาและได้รับที่ดินซึ่งจะกลายเป็นทรัพย์สินที่ไม่สามารถโอนให้ผู้อื่นได้นอกจากจะเป็นประชาชนยิว ด้วยกัน สิ่งนี้ป็นการป้องกันชนพื้นเมืองชาวอาหรับจากการไปถึงเป้าหมายของชาติและก่อตั้งรัฐปาเลสไตน์ และย้ายชาวปาเลสไตน์จากดินแดนของชาวปาเลสไตน์ และไล่ออกจากงานเมื่อประพฤติขัดแย้งกับผลประโยชน์ของไซออนิสต์

 

                ปฎิญานวัตถุประสงค์ของการเคลื่อนไหวของไซออนิสต์ ไม่ใช่แค่เพียงการเอาเปรียบประชาชนชาวปาเลสไตน์แต่เป็นการตีให้แตกกระจายและขับไล่ออกไป โดยมีเจตนาที่จะแทนที่คนพื้นเมืองด้วยสังคมที่ถูกตั้งขึ้นใหม่ กำจัดชาวนา ช่างฝีมือ และผู้อยู่อาศัยในเมืองของปาเลสไตน์ให้หมดสิ้น และแทนที่ด้วยแรงงานใหม่ซึ่งเป็นองค์ประกอบของประชากรผู้มาตั้งรกรากชาวยิว

 

                ในปี 1895 นายธีโอดอร์ เฮิร์ซล์ (Theodore Herzl) ผู้ก่อตั้งไซออนิสต์เขียนไว้ในไดอารี่ของเขาว่า เราต้องยึดทรัพย์สินส่วนตัวในรัฐที่ถูกมอบให้กับเราอย่างค่อยเป็นค่อยไป เราต้องพยายามนำประชากรที่หมดเนื้อหมดตัวข้ามเขตแดนไป โดยจัดหาการจ้างงานเพื่อที่มันจะเดินทางไปยังประเทศอื่นๆ ขณะที่มีการปฏิเสธการจ้างงานในประเทศของเรา กระบวนการของการยึดครองและการเคลื่อนย้ายคนจนต้องทำให้สำเร็จโดยสิ้นเชิงและทำอย่างรอบคอบ

 

                การยึดทรัพย์สินและการขับไล่ชาวปาเลสไตน์เป็นผลลัพท์จากนโยบายของไซออนิสต์ ไซออนิสต์มุ่งเป้าไปที่สองความต้องการคือ บรรลุเป้าหมายว่าจะมีชาวยิวเป็นส่วนใหญ่ในปาเลสไตน์และได้รับการสถาปนาเป็นมลรัฐ การไม่คำนึงถึงสิทธิทางการเมืองและสิทธิของประชาชนชาวปาเลสไตน์และประชากรพื้นเมืองเป็นองค์ประกอบสำคัญของนโยบายไซออนิสต์

 

ที่มา: Zionism Facts and Myths

 

 

January 25, 2009 Posted by | Zionism Facts and Myths book | , , , , , , , , , , | Leave a comment

# ไซออนิสต์ (Zionism): รากเง้าของความขัดแย้งระหว่างอิสราเอลและปาเลสไตน์

  

 

              ไซออนิสต์แสดงความเด่นชัดในทางการเมืองโดยทำให้ทุกคนเชื่อว่า การก่อตั้งไซออนิสต์ในปาเลสไตน์เป็นความคิดที่ดี ผู้มีอำนาจสูงสุดของรัฐยิวพยายามให้การรับรองทั้งในทางกฏหมายและในทางปฏิบัติว่า ประชากรหลักๆของเชื้อชาติยิวอาศัยอยู่ในดินแดนที่อยู่ภายใต้การควบคุมของเขา

 

                พรรคการเมืองไซออนิสต์เสนอทางออกทางเดียวของปัญหาการต่อต้านยิว คือ การแบ่งแยกชาวยิวออกจากสังคมที่ไม่ใช่ยิว การเปลี่ยนประเทศอาหรับของชาวปาเลสไตน์ไปเป็นดินแดนของชาวยิวอิสราเอล

 

                ไซออนิสต์(หมายถึงอิสราเอล) มักถูกอ้างถึงว่าเป็น  การเคลื่อนไหวปลดปล่อยชาติยิว การเคลื่อนไหวปลดปล่อยชาติเป็นสิ่งที่ดีที่สุด ถ้าเป็นความพยายามของชนพื้นเมืองดั้งเดิมในการต่อสู้ เพื่อเคลื่อนย้ายอำนาจการยึดครองออกไปและนำสิทธิเสรีภาพกลับคืนมา ในทางกลับกัน ไซออนิสต์เป็นโครงการล่าอาณานิคมที่ตั้งอยู่บนพื้นฐานของการขับไล่ประชาชนชาวปาเลสไตน์และการแย่งชิงทรัพย์สิน/ที่ดินของชาวปาเลสไตน์

               

                การขับไล่คนพื้นเมืองดั้งเดิมถือเป็นการทำอาชณากรรมต่อมนุษย์ตามกฏหมายนานาชาติ

 

                กองทุนประจำชาติยิว(The Jewish National Fund, JNF) เป็นองค์กรหนึ่งที่มีชื่อเสียงมากที่สุดในการล่าอาณานิมคมของไซออนิสต์ JNFถูกก่อตั้งเพื่อให้ได้มาซึ่งดินแดนเพื่อก่อตั้งอาณานิคมชาวยิวในปาเลสไตน์ ตามบันทึกเอกสารของสมาคม วัตถุประสงค์แรกคือ การซื้อหรือเช่าหรือแลกเปลี่ยนหรือวิธีการอื่นๆที่จะได้มาซึ่งดินแดน ป่าไม้ และสิทธิในความเป็นเจ้าของและสิทธิอื่นๆ…เพื่อวัตถุประสงค์ของการเข้ามาอาศัยอยู่ของชาวยิวในดินแดนนั้น

 

                กองทุนประจำชาติยิว (JNF)  ได้รับขีดอำนาจกว้างในการพัฒนาที่ดิน แต่ไม่ใช่การพัฒนาเพื่อขาย กองทุนสามารถให้เช่าที่ดินที่ได้มาแก่ชาวยิวคนใดคนหนึ่งหรือบริษัทใดๆที่อยู่ภายใต้การควบคุมของยิว ผู้เช่าหรือผู้เช่าของผู้เช่า, ทายาท,ลูกจ้าง หรือใครก็ตามที่สัญญาเช่าถูกโอนหรือนำไปจำนองจะต้องเป็นยิวเท่านั้น ชาวอาหรับและคนที่ไม่ใช่ยิวถูกห้ามจากการอาศัยหรือทำงานในแผ่นดินของJNF โดยกองทุนประจำชาติยิว(JNF) ถือครองที่ดินเพื่อเป็นตัวแทนของ กรรมสิทธิ์ของประชาชนชาวยิว

 

ที่มา: Zionism Facts and Myths

January 25, 2009 Posted by | Zionism Facts and Myths book | , , , , , , , , , , | Leave a comment